آبی خاکستری سیاه

امروز چهارشنبه است...حس شادی آور چهارشنبه که بلافاصله مفهوم تعطیلات را به یاد ادم می یاره با احساس دلهره و اضطراب فوتبال همراه شده....امروز بیش از هر زمان دیگری به یاد روزهای پاییزی سال ۱۳۷۶ هستم....صعود تیم ایران به جام جهانی.... و هیچ وقت یکدلی و یکرنگی مردم کشورم را از اون واضح تر به یاد نمی اورم .... شور و هیجان وصف نشدنی مردم...اصلا باورم نمی شد.... بعد از چرخش های بسیار و  مشکلات زیاد.... دلیل اصلی صعود ما به جام ۹۸ همین خواستن ما بود.... ما همیشه از سخت ترین مسیرها به پیروزی می رسیم.....همین هم دل مرا برای امروز به شور می اندازد.....ما هیچ وقت هیچ چیز را آسان به دست نمی آوریم......... امسال هم همه می خواهیم که صعود کنیم.... امیدوارم امروز در ورزشگاه آزادی شاهد له شدن تیم بحرین باشیم.....صعود ایران به جام جهانی مبارک

خیلی دلتنگ بودم.... بهانه دیدار از خود دیدار سخت تر است... این روز ها حتی به شنیدن صدایی هم دلخوش می شوم.......مرسی که هستی.....هنوز هم.....

من احتیاج به یک عزم راسخ دارم تا بتونم در عرض یک هفته تمام کارهای عقب مانده ام را جبران کنم.... کسی نمی دونه عزم راسخ را کجا می فروشند؟