آبی خاکستری سیاه

گاهی وقت ها چقدر واژه ها حقیرند..... چقدر کلمات بی مفهوم و بی فایده اند.... چقدر ...... حیرت آور است.... کلمات به نظرم چقدر ناتوان و شاید حتی ...احمقانه می رسد...... تسلیت چه فایده ای دارد.... تاسف..... اندوه.......صبر....صبوری .......... طاقت...... یعنی چه.....جند روز گذشته....هنوز هم بند ...بند ....وجودم می لرزد...هنوز هم  فکرم کار نمی کند......چه فایده...... اون اتفاقی که نباید ..افتاد و همین اصل است.....من به کسی تسلیت نمی گم..... برای کسی تقاضای تحمل نمی کنم..... من از همه کلیشه ها بیزارم.....من تسلیت نمی گویم.... اما فراموش هم نمی کنم.... من هرگز مظلومیت شما را و عزیزانتان فراموش نمی کنم....گرچه باور دارم همیشه پاینده اید......

پ.ن. تقدیم به بازماندگان هواپیمای سی یکصد و سی